Al 25 jaar komen Lutgarde, Roland en Nicole samen op dinsdagvoormiddag rond de Franse taal. En ermee stoppen? Daar denken ze nog lang niet aan.
Lutgarde was er als eerste bij. Zij werd gelokt door iemand die zelf Franse les volgde. Zo begon een verhaal dat intussen al een kwarteeuw duurt. Ook Roland en Nicole sloten aan, gedreven door hun liefde voor de Franse taal. Voor Lutgarde had het Frans bovendien een heel persoonlijke betekenis: haar dochter (en kleinkinderen) wonen in Frankrijk en ze trok er regelmatig naartoe.
In de beginjaren kregen de deelnemers nog echt schools les, met aandacht voor woordenschat en grammatica. Hun eerste lesgeefster was een beëdigd tolk bij het gerecht. Haar zus schreef Franse schoolboeken, die tijdens de lessen werden gebruikt. Doorheen de jaren verschoof de nadruk steeds meer van grammatica naar conversatie. Vandaag vormen ze met een tiental deelnemers een conversatiegroep zonder begeleider. Elke week kiezen ze dan ook een thema waarover ze samen praten.
Waarom ze na 25 jaar nog altijd iedere week samenkomen?
Omdat een taal onderhouden nu eenmaal oefening vraagt. Roland: "Als je een taal wilt blijven spreken, moet je ermee bezig blijven. Eén voormiddag per week zijn we echt met het Frans bezig." En zijn liefde voor de taal geeft hij intussen zelf door: op donderdag geeft hij Franse les aan de beginnersgroep. De liefde voor talen beperkt zich trouwens niet tot het Frans. Nicole en Roland volgden ook enkele jaren Spaans.
Minstens evenveel vriendschap
Na een kwarteeuw draait de dinsdagvoormiddag bovendien om veel meer dan le français. De deelnemers leerden elkaar steeds beter kennen en de groep groeide uit tot een hechte vriendengroep. Ook buiten de wekelijkse bijeenkomsten zoeken ze elkaar geregeld op. Zo trekken ze bijna jaarlijks samen richting Frankrijk. Arras, Rijsel, Bergues, Boulogne-sur-Mer, Calais, Duinkerke en zelfs Parijs: heel wat plekken in Noord-Frankrijk passeerden de voorbije jaren de revue. Soms met de bus of minibus, soms met de trein. Ook partners en kennissen mogen mee.
Die uitstappen leverden ondertussen heel wat herinneringen op. Sommige al wat spectaculairder dan andere. Zo herinneren ze zich nog levendig hoe een dubbeldekker zich ooit vastreed aan een ondergrondse parking, met schade aan het dak tot gevolg. Een verhaal dat zoveel jaren later nog altijd wordt bovengehaald.
Ook dichter bij huis sluiten ze het jaar graag samen af. Nicole: "Na de laatste bijeenkomst gaan we traditioneel samen iets eten in Ieper. Door de jaren heen hebben we via de groep enorm veel mensen leren kennen."
Bienvenues à tous!
Nieuwe gezichten zijn nog altijd welkom in de groep, al is een basiskennis Frans wel nodig. Wie aansluit, moet een eenvoudig gesprek kunnen voeren over wat gisteren gebeurde, wat vandaag op de planning staat en wat morgen brengt. Of zoals de groep het zelf samenvat: je moet niet alleen Frans kennen, maar stilaan ook in het Frans (durven) denken.
En of ze zichzelf hier over tien jaar nog altijd zien zitten? Na 25 jaar lijkt niemand haast te hebben om ermee op te houden. Want uiteindelijk gaat het niet alleen om woordenschat, grammaire of de juiste vervoeging.
« Dans la vie, il n’y a pas que le flamand, il y a aussi le français. »
