Klokken van Ieperse beiaard te bewonderen op Beeldenplein

22 februari 2021
De restauratie van de Lakenhallen is een nieuwe fase aanbeland. Voor de verdere restauratiewerken is het nodig dat de beiaard de Belforttoren verlaat. Een technisch huzarenstukje. De klokken worden immers één voor één uit de toren getild. 
 
Het immense klokkenspel bestaat uit 49 klokken en is met bijna twaalf ton het zwaarste van alle muziekinstrumenten. De klokken vinden de komende maanden tijdelijk onderdak in de bibliotheek en het stadsarchief. Daar zijn ze coronaproof te bezichtigen in de vorm van een raamtentoonstelling. 
 
Middeleeuwse klokken 
De Ieperse Beiaard heeft een lange geschiedenis achter de rug. In 1230 start in Ieper de bouw van de Lakenhallen met een Belfort. Vijftig jaar later hangen er in de toren minstens twee klokken: een stadsklok en een ‘werckclocke’. Die laatste klok luidt het begin en het einde van de werkdag in. In 1609 krijgt het Belfort een handbespeelde beiaard zoals we die vandaag kennen: klokken verbonden met een stokkenklavier. Augustyn de Saint-Obert uit het Noord-Franse Cambrai is de allereerste Ieperse stadsbeiaardier. In de daaropvolgende eeuwen krijgt de beiaard extra klokken en een speeltrommel waardoor het klokkenspel automatisch kan spelen. 
  
Restauratie van de beiaard
In 1909 is het klokkenspel aan restauratie toe. Het Ieperse stadsbestuur bestelt een beiaard van 35 klokken. De nieuwe beiaard is geen lang leven beschoren. In november 1914 gaan de Lakenhallen en het Belfort in vlammen op. 
 
Bij de heropbouw van het Belfort houdt stadsarchitect Jules Coomans rekening met de installatie van een beiaard. De officiële inhulding volgt op 29 juli 1934 in aanwezigheid van Koning Leopold III.
 
Voor de millenniumviering van Ieper in 1962 beslist de gemeenteraad om de beiaard te verhuizen naar de derde verdieping van het Belfort en uit te bouwen tot een volwaardig instrument met 49 klokken. De plechtige inhuldiging van de vernieuwde beiaard vindt plaats op 14 juli 1963. 
 
Het Beeldenplein als exporuimte 
De klokken werden op 22 en 23 februari gedemonteerd en met een kraan uit de toren getild. Ze krijgen daarna een tijdelijke stek in de bibliotheek en het stadsarchief. Wie op het Beeldenplein komt, zal dus de échte beiaardklokken aan de vele ramen zien prijken. In de aanloop naar Pasen voorziet het stadsarchief de nodige portie historische duiding in de vorm van een raamtentoonstelling. Omdat klokken als symbool onlosmakelijk met de lente verbonden zijn, krijgen zowel de expo als het Beeldenplein een frisgroen kleedje aangemeten. Wie weet brengen de klokken voor de allerkleinsten wel wat chocolade eieren mee tijdens de paasvakantie?