De Wacht

Over dit beeld

Een hond kijkt achterom. Al zeventig jaar lang.

Boven op een stapel van vijf koffers zit een hond die uitkijkt over de Vrijbosroute. De vijf koffers vertellen samen het verhaal van spoorlijn 63, de vroegere treinverbinding tussen Ieper en de kust.

• 1873: de spoorlijn wordt geopend en de eerste reizigers stappen op de trein.
• 1914–1918: de Eerste Wereldoorlog trekt een spoor van vernieling door de streek.
• Tot 1955: de laatste reizigerstrein rijdt voorbij.
• 1955–2000: de sporen verdwijnen en een periode van stilte breekt aan.
• Vandaag: de voormalige spoorwegbedding is nu de Vrijbosroute, waar fietsers en wandelaars de omgeving verkennen.

Koffers zijn gemaakt om te vertrekken. Deze zijn gebleven: een stapel die wacht op een trein die nooit meer komt. Daarom heet het kunstwerk De Wacht.

De hond boven op de koffers is geen toevallige passant. Het is Torpille, het foxterriërhondje van aalmoezenier Jules Vanneste, een bekende figuur uit de geschiedenis van Boezinge tijdens de Eerste Wereldoorlog. Volgens het verhaal redde Torpille zijn baasje door op het juiste moment achterom te kijken bij een kapotgeschoten brug.

In De Wacht doet hij dat opnieuw. Hij kijkt terug naar de sporen, naar wat voorbij is en naar de geschiedenis die hier nog altijd aanwezig is.

Dit verhaal is niet zomaar bedacht. Het is van hier, verbonden met Boezinge en zijn verleden.

Het kunstwerk is ontworpen voor de openbare ruimte, met robuuste, weerbestendige materialen en kleuren die jarenlang meegaan. Zo kan Torpille blijven waken: over de Vrijbosroute, over de herinnering en over Boezinge.